Na Međunarodnoj izložbi postera, posvećenoj konzervaciji kulturne baštine, koja se održava u Ljubljani od 6. do 11. maja, konzervatori iz Srbije nastupiće sa ''Zarobljenikom'' Petra Lubarde.
Nakon što je Lubardin ''Zarobljenik'' pronađen u krpama i šutu, trebalo je da prođu meseci marljivog rada kako bi se sačuvalo najstarije delo tog umetnika, oslikano u zarobljeništvu 1942. godine. Složen proces konzervacije slika na platnu, zahteva i uklanjanje svih prethodnih restauratorskih tretmana.
''Dešava se da uradimo preko sto testova čišćenja da bi našli odgovarajući rastvarač koji će očistiti neku prljavštinu i mrlju, ili presliku koji je naneo neki kasniji restaurator, a mi moramo da dođemo do originalnog sloja. Nekad ljudi koriste lakove za parket za premazivanje slika i to je zaista najmukotrpniji rad - čišćenje nekad zahteva nekoliko meseci rada'', kaže magistar Vanja Jovanović, šef Ateljea za konzervaciju slika.
Da bi se otkrili svi slojevi na slici, od crteža do glazure, neophodna je najsavremenija tehnološka oprema.
''Često se dešava da imamo više slikarskih slojeva, preslika, i onda koristimo infracrveno zračenje koje za razliku od vidljivog zračenja, prodire kroz prvi sloj i odbija se od druge slojeve'', objašnjava doktor Joakim Striber iz Centralnog instituta za konzervaciju.
Za konzervaciju drvenih predmeta, tekstila i knjiga - jednom reči, svih organskih materijala koji mogu da budu zaraženi insektima, koristi se anoksija: specijalna netoksična metoda dezinsekcije.
''Ideja je da se predmet postavlja u paranepropusnu foliju koja ne dozvoljava ulazak kiseonika, ubacuju se apsorberi koji reaguju sa vazduhom u tom pakovanju i uvlače u sebe kiseonik. Sistem je u stvari gušenje insekata'', kaže rukovodilac Centra za konzervaciju Tatjana Nedeljković.
Metal, kamen, keramika - koji god materijal da se izabere, svaki konzervator, bilo gde u svetu, mora da se pridržava sedam osnovnih principa struke.
''Zdela sa lokaliteta Pločnik, stara oko 6.300 godina i na njoj se vidi način na koji mi radimo. Ta čitljivost predmeta - da se vidi šta je urađeno, a šta je originalan materijal, a da se novi materijali i intervencija konzervatora uklapaju sa originalnim materijalom'', objašnjava konzervator Zvezdana Popović.
Jedan od najvažnijih je princip minimalne intervencije, koja podrazumeva poštovanje opšteg izgleda i integriteta predmeta.
